الهی...

مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَنْتَ الْخالِقُ وَاَ نَا الْمَخْلُوقُ وَهَلْ یَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ اِلا الْخالِقُ مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَنْتَ الْعَظیمُ وَاَ نَا الْحَقیرُ وَهَلْ یَرْحَمُ الْحَقیرَ اِلا الْعَظیمُ مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَنْتَ الْقَوِىُّ وَاَ نَا الضَّعیفُ وَهَلْ یَرْحَمُ الضَّعیفَ اِلا الْقَوِىُّ    

 

 

مولاى من اى مولاى من تویى آفریدگار و منم آفریده و آیا رحم کند بر آفریده جز آفریدگار مولاى من اى مولاى من تویى بزرگ و منم ناچیز و آیا رحم کند بر ناچیز جز بزرگ مولاى من اى مولاى من تویى نیرومند و منم ناتوان و آیا رحم کند بر ناتوان جز نیرومند

 

الهی!

آب عنایت تو به سنگ رسید،

                       سنگ بار گرفت.

                              سنگ درخت رویانید،

                                            درخت میوه و بار گرفت!

                                                      درختی که بارش همه شادی،

                                                      طعمش همه انس،

                                            بویش همه آزادی!

                               درختی که بیخ آن در زمین وفا،

                        شاخ آن بر هوای رضا،

        میوه ی آن معرفت و صفا،

حاصل آن دیدار و لقا.

 

 

/ 0 نظر / 10 بازدید